กลับมาจดบันทึกอีกครั้ง

เคยจดไดอารี่ตอนมัธยม เขียนทุกคืนก่อนนอนอยู่เกือบสามปี แล้วก็หยุดไปตอนเข้ามหาลัยแบบไม่รู้ตัว เมื่อวานเปิดกล่องเก่าเจอสมุดเล่มนั้น อ่านแล้วขำตัวเองจนน้ำตาไหล เรื่องที่ตอนนั้นคิดว่าโลกจะแตก ตอนนี้จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเป็นเรื่องอะไร

แต่สิ่งที่รู้สึกจริง ๆ คือ ดีใจที่ตัวเองในวันนั้นเขียนเก็บไว้

ครั้งนี้เลยตั้งใจว่าจะกลับมาเขียนใหม่ ไม่ต้องทุกวัน ไม่ต้องยาว แค่เก็บเรื่องที่อยากจำไว้ เรื่องที่อยากเล่าให้ที่บ้านฟังจะแยกไว้อีกมุม ส่วนเรื่องที่อยากเก็บไว้คนเดียวก็มีที่ของมัน

ขอให้รอบนี้อยู่ได้นานกว่าสามปีนะ