เป้าหมายไม่ได้พาเราไปถึง ระบบต่างหากที่พาไป

แวะร้านหนังสือระหว่างรอเพื่อน หยิบ Atomic Habits ที่เคยซื้อมาแล้วดองไว้ที่บ้านขึ้นมาเปิดเล่น ๆ อ่านไปไม่ถึงสิบหน้าก็เจอประโยคนี้ ยืนนิ่งไปพักหนึ่ง

แปลแบบบ้าน ๆ คือ เราไม่ได้ไปถึงระดับของเป้าหมายที่ตั้งไว้ แต่เราจะตกลงมาอยู่ที่ระดับของระบบที่เรามี

นึกถึงตัวเองทันที ต้นปีตั้งเป้าว่าจะวิ่งให้ได้เดือนละร้อยกิโล จะอ่านหนังสือปีละห้าสิบเล่ม จะเขียนไดอารี่ทุกวัน ผ่านมาเก้าเดือน ไม่มีข้อไหนไปถึงสักข้อ ที่ผ่านมาคิดว่าเป็นเพราะตั้งเป้าสูงเกินไป แต่จริง ๆ อาจเป็นเพราะไม่เคยคิดเลยว่า วันธรรมดาวันหนึ่ง ต้องทำอะไรบ้างถึงจะไปถึงตรงนั้น

เป้าหมายบอกแค่ว่าอยากไปที่ไหน ส่วนระบบคือสิ่งที่เราทำซ้ำทุกวันจนไม่ต้องคิด คนที่ตั้งเป้าเหมือนกันหมด คนชนะกับคนแพ้ก็ตั้งเป้าเดียวกัน ตัวที่ต่างกันจริง ๆ คือระบบ

ลองเอามาใช้กับการเขียนบันทึก

รอบนี้ที่กลับมาเขียนบันทึก จะไม่ตั้งเป้าว่าต้องเขียนทุกวันแล้ว เปลี่ยนเป็นระบบเล็ก ๆ แทน

• วางโน้ตบุ๊กไว้ข้างเตียง เปิดแล้วเขียนได้เลย ไม่ต้องหาอะไร
• เขียนแค่สามบรรทัดก็ถือว่าผ่าน ถ้าอยากเขียนต่อค่อยว่ากัน
• ไม่นับว่าขาดไปกี่วัน นับแค่ว่าวันนี้ได้เขียนไหม

ดูเป็นเรื่องเล็กจนน่าอาย แต่หนังสือเล่มนี้บอกว่านิสัยใหญ่ ๆ ก็เริ่มจากเรื่องเล็กจนน่าอายแบบนี้แหละ

ยังอ่านไม่จบเล่ม และคงไม่รีบอ่านให้จบ ได้ประโยคนี้มาหนึ่งประโยคก็คุ้มค่าหนังสือแล้ว